မဿဲ ၂၄:၁၃ ကို ခေတ်ကာလပိုင်းခြား၍ လေ့လာခြင်း
ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူ အများစုသည် မဿဲခရစ်ဝင် ၂၄:၁၃ တွင် ပါရှိသော "အကြင်သူသည် အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်၏။ ထိုသူသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်လိမ့်မည်" ဟူသော ကျမ်းချက်ကို ဖတ်ရှုသောအခါ စိုးရိမ်စိတ် ဝင်လေ့ရှိကြသည်။ "ငါ အဆုံးထိ မတည်ကြည်နိုင်ရင် ငါ့ကယ်တင်ခြင်း ပျောက်သွားမလား" ဟူသော မေးခွန်းများ ပေါ်လာတတ်သည်။
သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာရာတွင် "မည်သူ့ကို ပြောသနည်း၊ မည်သည့်အချိန်ကာလအတွက် ပြောသနည်း" ဟူသော ခေတ်ကာ
လပိုင်းခြားခြင်း (Rightly Dividing) သည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ဤကျမ်းချက်သည် ယနေ့ ကျေးဇူးတော်ခေတ် အသင်းတော်များအတွက် ပေးထားသော ကယ်တင်ခြင်းလမ်းစဉ် မဟုတ်ဘဲ၊ အနာဂတ် "ဘေးဒဏ်ကြီးကာလ" ၌ ကျန်ရစ်မည့်သူများအတွက် သီးသန့်ရည်ညွှန်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို အောက်ပါအချက်များဖြင့် ဆန်းစစ်နိုင်ပါသည်။၁။
ဂျူးလူမျိုးများနှင့် သက်ဆိုင်သော နောက်ခံသမိုင်း (Jewish Context)
မဿဲ ၂၄ သည် သခင်ယေရှုက သံလွင်တောင်ပေါ်တွင်
တပည့်တော်များနှင့် ဆွေးနွေးသော "သံလွင်တောင် ဩဝါဒ" (Olivet
Discourse) ဖြစ်သည်။
တပည့်တော်များက "ကိုယ်တော်ကြွလာခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကုန်ခြင်း၏
နိမိတ်လက္ခဏာ" ကို မေးမြန်းခဲ့ကြသည် (မဿဲ ၂၄:၃)။
ဤနေရာတွင် သခင်ယေရှုသည် "အသင်းတော်
ချီဆောင်ခြင်း" (Rapture) အကြောင်းကို
ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဣသရေလလူမျိုးများ ဖြတ်သန်းရမည့် ဒံယေလ၏ ရက်သတ္တပတ် (၇၀)
မြောက်ကာလ သို့မဟုတ် "ယာကုပ် အမျိုး၏ ဒုက္ခကာလ" (Jeremiah 30:7) အကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်
ဤစကားများသည် အသင်းတော်အတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘေးဒဏ်ကြီးကာလအတွင်း ရှိနေမည့်
ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ယုံကြည်သူများအတွက် ဖြစ်သည်။
၂။
"ကယ်တင်ခြင်း" ၏ အဓိပ္ပါယ် ကွဲပြားခြားနားမှု
ယနေ့ ကျေးဇူးတော်ခေတ် (Church Age) တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အကျင့်အားဖြင့်
ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်မဟုတ်၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျေးဇူးတော်သက်သက်ကြောင့်
ရောက်ရခြင်းဖြစ်သည် (ဧဖက် ၂:၈-၉)။ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး
မိမိ၏ "တည်ကြည်ခြင်း" လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် မမူတည်ပါ။
သို့သော်
ဘေးဒဏ်ကြီးကာလတွင်မူ အခြေအနေ ကွာခြားပါသည်။
ထိုကာလ၌
မိစ္ဆာခရစ်တော် (Antichrist) ၏ တံဆိပ် (၆၆၆) ကို
မခံယူဘဲ ငြင်းပယ်ရမည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၁၂ တွင် "ဘုရားသခင်၏
ပညတ်တို့၌လည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်း၌လည်းကောင်း တည်ကြည်သော
သန့်ရှင်းသူတို့သည် သည်းခံစရာ အကြောင်းရှိ၏" ဟု ဖော်ပြထားသည်။
ထို့ကြောင့် မဿဲ
၂၄:၁၃ တွင် ဆိုလိုသော "ကယ်တင်ခြင်း" သည် ယုံကြည်ခြင်းသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊
မိစ္ဆာခရစ်တော်ကို မကိုးကွယ်ဘဲ အသက်စွန့်၍ သစ္စာစောင့်ထိန်းခြင်း (Works of
Faith) ပါဝင်နေပါသည်။
၃။
"အဆုံး" ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။
ဤကျမ်းချက်ပါ "အဆုံး" (The
End) သည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ သေဆုံးခြင်းကို
ဆိုလိုသည်ထက်၊ "ခေတ်ကာလ၏ အဆုံး" (The End of the Age) သို့မဟုတ် ဘေးဒဏ်ကြီးကာလ (၇) နှစ်၏ အဆုံးကို
ရည်ညွှန်းပါသည်။
ထိုကာလ၏ အဆုံးတိုင်အောင် (သားရဲ၏
နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး) အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သောသူများသည် သခင်ယေရှု
ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ကြွလာသောအခါ ထူထောင်မည့် "အနှစ်တစ်ထောင် နိုင်ငံတော်" (Millennial
Kingdom) အတွင်းသို့ ကယ်တင်ခြင်း (လွတ်မြောက်ခြင်း)
အခွင့်ကို ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။
၄။
နိုင်ငံတော်နှင့် ယှဉ်သော ဧဝံဂေလိ (Gospel of the Kingdom)
မဿဲ ၂၄:၁၄ တွင် "နိုင်ငံတော်နှင့် ယှဉ်သော
ဧဝံဂေလိတရားကို... ဟောရလိမ့်မည်" ဟု ဆိုထားသည်။ ယခုကာလ ကျွန်ုပ်တို့
ဟောပြောနေသည်မှာ "ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် ဧဝံဂေလိ" (Gospel of
the Grace of God - တမန် ၂၀:၂၄)
ဖြစ်သည်။
ဘေးဒဏ်ကြီးကာလတွင် ဟောပြောမည့် တရားမှာ
"မကြာမီ ဘုရင်ကြီး (မေရှိယ) ကြွလာတော့မည်။ သားရဲကို မကိုးကွယ်နှင့်။
အဆုံးတိုင် တည်ကြည်လော့" ဟူသော သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မဿဲ ၂၄:၁၃ ပါ
လမ်းညွှန်ချက်သည် ထိုသတင်းစကားနှင့် သက်ဆိုင်ပါသည်။
နိဂုံး
မဿဲ ၂၄:၁၃ သည် ယနေ့ခေတ် ယုံကြည်သူများအတွက်
မိမိတို့၏ ကယ်တင်ခြင်း လုံခြုံမှု (Eternal Security) ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော ကျမ်းချက် မဟုတ်ပါ။
၎င်းသည် ဘေးဒဏ်ကြီးကာလ၏ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကြားတွင် ဘုရားသခင်ဘက်၌
ရပ်တည်မည့် (Tribulation Saints) များအတွက်
ပေးထားသော ကတိတော် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ခရစ်ယာန်များအတွက်မူ ခရစ်တော်၌
ရှိသော ကယ်တင်ခြင်းသည် ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားတည်ကြည်မှ ရမည့်အရာ မဟုတ်ဘဲ၊
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားခြင်း (Sealed by the Holy
Spirit) ကြောင့် ခိုင်မြဲနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ပြီး၊
ဘေးဒဏ်ကြီးကာလမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရသောကြောင့် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းသင့်ပေသည်။
-
ကိုးကားကျမ်းချက်များ
- ဒံယေလ ၉:၂၇၊ ယေရမိ ၃၀:၇၊ မဿဲ ၂၄၊ ဗျာဒိတ် ၁၃-၁၄၊ ဧဖက် ၂:၈-၉။
မေတ္တာဖြင့်
John Kay
Comments
Post a Comment